SUMRANJAI-NAIBANGWAN: หนึ่งนาทีที่ยาวนาน (A minute that's very long.)

หนึ่งนาทีที่ยาวนาน
neung na-tee tee yao-naan
(A minute that's very long.)

ความจริงไม่เห็นกัน มันน่าจะดี
kwaam jing mâi hĕn gan man nâa jà dee
Actually, not seeing each other, that would be good.

เรื่องราวต่างๆที่มี น่าจะจบไป
rêuang raao dtàang-dtàang têe mee nâa jà jòp bpai
All the various problems we had would have ceased.

พอเราไม่พบกัน ฉันกลับแปลกใจ
por rao mâi póp gan chăn glàp bplàek jai
However just as we don't see each other, I would instead wonder,

ที่มันยังคิดถึงเธอ ฉันไม่เข้าใจตัวเอง
têe man yang kít tĕung ter chăn mâi kâo jai dtua eng
about why I would still miss you. I don't understand myself.

* จากไม่เคยอ่อนแอ แพ้ใครไม่เป็น
* jàak mâi koie òn ae páe krai mâi bpen
* From never been weak, not to be defeated by anyone,

กลับอ่อนไหวให้เห็น ต้นเหตุมันเป็นเพราะเธอ
glàp òn wăi hâi hĕn dtôn hèt man bpen prór ter
instead I'd became seemingly gentle. The reason for that is because of you.

** หนึ่งชีวิตที่ฉันมี หนึ่งนาทีไม่เคยนาน
** nèung chee-wít têe chăn mee nèung naa tee mâi koie naan
** The one life that I have, a minute has never been long,

มันผ่านไปเพียงแค่อึดใจ
man pàan bpai piang kâe èut jai
they went by merely in a moment.

ไม่เคยคิดว่าสักวัน แค่เพียงฉันขาดเธอไป
mâi koie kít wâa sàk wan kâe piang chăn kàat ter bpai
Never thought that someday, just only with me losing you,

ทุกเวลานาทีของหัวใจ ช่างแสนนาน
tóok way-laa naa tee kŏng hŭa jai châang săen naan
every minute of my heart's time, would indeed be so long.

อะไรที่หายไป ใจเพิ่งจะรู้
à-rai têe hăai bpai jai pêrng jà róo
Whatever that has vanished, my heart just realised.

ร่องรอยต่างๆ เหลืออยู่ช่วยเตือนให้จำ
rông roi dtàang-dtàang lĕua yòo chûay dteuan hâi jam
All the various traces that were left behind, serve to remind me.

ทำไมไม่เหมือนเดิม ใจเกิดคำถาม
tam-mai mâi mĕuan derm jai gèrt kam tăam
Why isn't it like before? The question arises in my heart.

ที่ฉันเคยมองข้ามไป ฉันเพิ่งเข้าใจตัวเอง
têe chăn koie mong kâam bpai chăn pêrng kâo jai dtua eng
That I'd overlooked, I just realised myself.

SUMRANJAI-NAIBANGWAN

Sunday, February 28, 2010

หนึ่งนาทีที่ยาวนาน (A minute that's very long.)

No comments:

About Me

Blog Archive